Badanie Vegatestem, wieloletni specjalista

Makro- i mikroelementy

Ocena użytkowników: 4 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Makro- i mikroelementy : ich rola w prawidłowym funkcjonowaniu organizmu;
związki mineralne w diecie i w preparatach farmaceutycznych

Organizmy żywe, w tym organizm ludzki składają się z licznych związków chemicznych, które z kolei składają się z pierwiastków występujących w organizmie w różnych stężeniach i pełniących wiele różnych funkcji. Z tego względu stosuje się podział pierwiastków niezbędnych dla życia organizmu na 3 podstawowe grupy: makroelementy, mikroelementy i ultramikroelementy. Osobną grupę stanowią pierwiastki toksyczne, które nie pełnią żadnej fizjologicznej funkcji i wykazują tylko niekorzystny wpływ na organizm.
Makroelementy: pierwiastki stanowiące znaczną część masy ciała, najczęściej pełniące funkcje budulcowe, występujące w organizmie w ilości większej, niż 1% masy ciała. Są to: C, O, N, Na, K, Mg, Ca, Cl, P, S.

Mikroelementy: pierwiastki występujące w organizmie w ilości poniżej 0,01% masy ciała, pełniące ważne funkcje fizjologiczne (m.in. jako składniki enzymów). Do tej grupy należą: Fe, Zn, Cu, Mn, Cr, Sn, Ni, W, I, F, B, Si, V, Mo, Co

Ultramikroelementy: pierwiastki występujące w organizmie w śladowych ilościach, jednakże potrzebne do funkcjonowania organizmu (ich rola zazwyczaj nie jest w pełni wyjaśniona). Do ultramikroelementów należą: Ag, Au, Se, Ra, a także przypuszczalnie Cd i Pb.

Pierwiastki toksyczne
to te, które nie posiadają żadnej fizjologicznej funkcji w organizmie, zaburzają tylko jego funkcjonowanie. Do pierwiastków toksycznych zaliczamy: AL. Ba, Cd, Pb, Hg, As.

W normalnych warunkach racjonalne żywienie dostarcza odpowiednią ilość potrzebnych dla życia pierwiastków. Jednakże niektóre czynniki mogą wpływać na zawartość poszczególnych pierwiastków w organizmie bądź zwiększać zapotrzebowanie organizmu na nie. Do takich czynników należą: zła dieta (nadmiar tłuszczów), diety odchudzające, alkohol, papierosy, kawa, ponadto brak higieny, stresy. Zwiększone zapotrzebowanie na różne składniki mineralne występuje w czasie ciąży, karmienia piersią, ponadto u osób starszych, w czasie rekonwalescencji, przy antybiotykoterapii, a także przy antykoncepcji hormonalnej.
W części szczegółowej omówiono właściwości poszczególnych pierwiastków, ich rolę w organizmie, stany zwiększonego zapotrzebowania na te pierwiastki i ich zastosowania lecznicze.

Makroelementy

Poniżej przedstawiono tylko niektóre makroelementy, z wyłączeniem C (węgla), O (tlenu) i N (azotu), ponieważ rola tych pierwiastków jest oczywista i niespecyficzna, są one bowiem głównymi składnikami wszystkich związków organicznych, które stanowią podstawę i główny budulec organizmów żywych.

Na (sód) - w postaci jonów Na+ występuje przede wszystkim w płynach ustrojowych, natomiast w tkankach w małych ilościach. Występuje ponadto w kościach. Jest antagonistą jonów potasowych - K+. Sód odpowiada za gospodarkę wodno -elektrolitową organizmu, jest składnikiem pompy sodowo - potasowej, która odpowiada za przepuszczalność błon komórkowych i przekazywanie impulsów nerwowych. Poziom sodu w organizmie regulowany jest przez nerki - nadmiar sodu usuwany z moczem. Niedobór jonów sodowych występuje w postaci: 1) hiponatremii (zatrucie wodne) - zatrzymanie wody w organizmie wywołane utratą sodu z ustroju, bądź 2) pozanerkowej utraty wody i jonów sodowych spowodowanych wymiotami, biegunkami bądź obfitymi potami. Niedobór sodu objawia się brakiem łaknienia, zmęczeniem, biegunką osłabieniem mięśni, obniżeniem ciśnienia krwi i temperatury ciała, obrzękami, skąpomoczem i drgawkami. Głównymi źródłami sodu są: masło, sery, mięso, warzywa - np. selery, szpinak, buraki; jaja; wody mineralne. Jony sodowe są składnikami wielu leków występujących w postaci soli sodowych (dobrze rozpuszczalnych w wodzie), np. benzoesanu, bromku, chlorku (sól fizjologiczna), cytrynianu, fosforanu, fluorku, siarczanu i innych.

K (potas) - występuje głównie w komórkach organizmu, a w płynach pozakomórkowych w małych ilościach. Podobnie jak sód odpowiada za gospodarkę wodno - elektrolitową organizmu, jest składnikiem pompy sodowo - potasowej. Reguluje ciśnienie osmotyczne , zwiększa przepuszczalność błon komórkowych , jest antagonistą jonów wapnia, podnosi napięcie mięśni i zwiększa czynności gruczołów wydzielniczych. Niedobór jonów potasu może być spowodowany wymiotami, biegunkami, śpiączką cukrzycową, a także oparzeniami. Efektem niedoborów potasu może być zwiotczenie mięśni, niskie ciśnienie, zaburzenia rytmu serca. Niedobory potasu w organizmie mogą występować w wyniku chorób lub przyjmowanych leków -np. moczopędnych. Potas występuje w lekach złożonych, stosowanych w leczeniu wspomagającym (np. w czasie zażywania silnych leków moczopędnych - furosemid). Potas bez recepty (przy podaniu doustnym) dostępny jest wyłącznie w postaci leków złożonych witaminowo - mineralnych.

Mg (magnez) - występuje w organizmie przede wszystkim w kościach, ponadto jest aktywatorem wielu enzymów, wpływa na kurcziiwość mięśni i na procesy termoregulacyjne. Odgrywa istotną rolę w procesie skurczu mięśnia sercowego, zmniejszając jego pobudliwość (jest antagonistą wapnia). Pełni także rolę czynnika przeciwzakrzepowego, stabilizującego płytki krwi. Zapotrzebowanie organizmu na magnez wynosi 200 - 300 mg / dobę. Źródłami przyswajalnego magnezu są warzywa (ziemniaki, warzywa liściaste), kakao, soja, rośliny strączkowe, kasza gryczana, ryby. Magnez przyjmowany jest w niedoborach - doustnie - w postaci soli (chlorku, cytryniany, glukonianu, mleczanu, siarczanu i innych). Magnez jest także składnikiem leków zobojętniających kwasy żołądkowe - występuje np. jako węglan, wodorotlenek, trójkrzemian. Sole magnezu stosowane w dużych dawkach działają przeczyszczająco. Preparaty magnezowe stosuje się w objawach niedoborów magnezu; profilaktycznie stosuje się je w stanach większego zapotrzebowania na magnez: w stanach zmęczenia fizycznego i psychicznego, drażliwości i sytuacjach stresowych, zaburzeniach snu, bólach głowy, mięśni, nasilonej pracy umysłowej i fizycznej (także przy intensywnych ćwiczeniach sportowych), w okresach szybkiego wzrostu u dzieci, w okresie ciąży i karmienia piersią, w podeszłym wieku.

Ca (wapń) - wchodzi w skład układu kostnego (główny składnik kości - dobrze wykształcona kość zawiera 65-75% fosforanu wapnia). Gospodarkę wapniem kontroluje w organizmie parathormon oraz witamina D. Wapń reguluje pobudliwość nerwowo - mięśniową, usprawnia akcję serca, wpływa na transport przez błony komórkowe, zwiększa krzepliwość krwi, wpływa na uwalnianie hormonów i neuroprzekaźników. Głównymi źródłami wapnia są mleko, ryby, jaja, sery podpuszczkowe, także woda (wody mineralne, twarda woda pitna). Z niedoborem wapnia w kościach związana jest osteoporoza. Występuje wtedy hiperkalcemia (nadmiar wapnia) we krwi, co wiąże się z zaburzeniami nerkowymi (kamica), osłabieniem mięśni, zaburzeniami pracy żołądka. Przy niedoborach wapnia we krwi (hipokalcemii) wynikających z: niedoczynności przytarczyc (wydzielających parathormon), lub z niedoborów witaminy D, występują: zaburzenia czucia, stany lękowe, nadpobudliwość nerwowo - mięśniowa, zaniki szkliwa zębów. Zwiększone zapotrzebowanie na wapń występuje w przypadku chorób, stanów zapalnych, złamań, ponadto u kobiet w ciąży i matek karmiących, dzieci i młodzieży (ze względu na wzrost kości), oraz osób starszych (zwłaszcza kobiet) ze względu na ryzyko wystąpienia osteoporozy. Wapń stosowany jest w lecznictwie w postaci wielu preparatów doustnych (Calcium, Calcium C i wiele innych) jako glukonian, węglan, fosforan, laktoglukonian i inne.

Cl (chlor) - występuje w postać anionów chorkowych Ci", składnik płynów ustrojowych, odpowiedzialny za ciśnienie osmotyczne w organizmie. Wydalany z ustroju głównie przez nerki, w mniejszym stopniu przez skórę (pot). Występuje w wielu solach rozpuszczalnych w wodzie, głównie chlorku sodu (sól fizjologiczna). Nadmiar jonów chlorkowych w organizmie może powodować podniesienie ciśnienia krwi.

P (fosfor) - jeden z głównych budulców kości, występuje też w płynach ustrojowych (poziom fosforu we krwi i surowicy stały). Występuje głównie w postaci soli -fosforanów. Fosforany biorą udział w wielu przemianach fizjologicznych organizmu, np. w metabolizmie węglowodanów, tłuszczów i białek, są składnikami związków odpowiedzialnych za magazynowanie i przekazywanie energii, a także biorą udział w utrzymywaniu równowagi kwasowo-zasadowej (układy buforowe w płynach ustrojowych). Są głównym anionem płynu wewnątrzkomórkowego. Niedobór fosforu może występować w wyniku nadczynności przytarczyc, co powoduje w efekcie odwapnienie kości; na poziom fosforu w organizmie, na jego wchłanianie z przewodu pokarmowego ma także wpływ witamina D. Fosforany zwiększają kwasowość moczu, co podnosi efektywność działania leków stosowanych w zakażeniach dróg moczowych; fosforany zmniejszają wydalanie wapnia, zapobiegają demineralizacji kości.   
Najlepszym źródłem fosforanów są: nabiał, mięso, drób, ryby i ziarna zbóż. Fosforany stosowane są w niedoborach fosforu w organizmie (hipofosfatemii), które występują przy przewlekłym alkoholizmie, odżywianiu pozajelitowym, długotrwałym przyjmowaniu leków zobojętniających sok żołądkowy, a także u wcześniaków, ponadto w leczeniu osteomalacji i krzywicy kości. Fosforany podane w postaci rozcieńczonych roztworów (doustnie lub doodbytniczo)działają łagodnie przeczyszczaj ąco.

S (siarka) - występuje w organizmie w postaci różnych związków chemicznych -głównie w postaci związków organicznych - jako składnik białek (występuje w niektórych aminokwasach); ponadto występuje w postaci siarczanów - w płynach ustrojowych. Czysta siarka w postaci atomowej ma zastosowanie w dermatologii jako lek odkażający, grzybo- i bakteriobójczy, przeciwświerzbowy. Siarczany podane doustnie działają przeczyszczaj ąco (np. siarczan magnezu).

Mikroelementy

Poniżej przedstawiono krótkie charakterystyki najważniejszych dla organizmu mikroelementów.

Fe (żelazo) - pierwiastek wchodzący w skład wielu układów enzymatycznych, występuje przede wszystkim w hemoglobinie, a także w mioglobinie (w mięśniach), ponadto częściowo magazynowany jest jako substancja zapasowa (w postaci kompleksu z białkiem - ferrytyną), co pozwala na utrzymanie stałego poziomu w organizmie. Niedobory żelaza to następstwo błędów żywieniowych - np. odchudzanie; ale także występują przy zaburzeniach wchłaniania z przewodu pokarmowego, oraz przy nagłych utratach krwi. W praktyce zbyt niski poziom żelaza występuje u kobiet w okresie miesiączki i po porodzie. W efekcie niedoborów żelaza występuje zbyt mała liczba czerwonych ciałek krwi i w efekcie niedokrwistość (anemia). Niedobory żelaza mogą powodować uczucie stałego zmęczenia, skrócenie oddechu, zmniejszenie wydolności fizycznej, a u dzieci trudności w nauce. Żelazo zawarte jest w żywności w postaci hemowej (dobrze przyswajalnej przez organizm) oraz niehemowej (trudno przyswajalnej ). Najbogatsze źródła przyswajalnego żelaza to chude czerwone mięso, ponadto drób i ryby. W zbożach , fasoli i niektórych warzywach występuje niehemowa   (trudno wchianialna) forma żelaza. Sole żelaza stosowane są w leczeniu niedokrwistości, u dzieci z zaburzeniami wchłaniania, ponadto profilaktycznie u wcześniaków, noworodków od matek, które w czasie ciąży miały niedokrwistość. Żelazo stosowane w lecznictwie, dostępne jest wyłącznie w postaci doustnych preparatów złożonych witaminowo - mineralnych (w przypadku sklepów^ zielarskich).

Zn (cynk) - w organizmie występuje zarówno w różnych tkankach i narządach (wątrobie, śledzionie, trzustce, oku) jak i kościach, włosach, skórze. Jest składnikiem wielu ważnych enzymów w organizmie, jest w organizmie składnikiem układów buforowych. Niedobory występują rzadko i spowodowane są genetycznymi zaburzeniami wchłaniania tego pierwiastka, poza tym nadmiernym piciem alkoholu. Stężenie cynku w osoczu obniża się przy stosowaniu doustnych środków antykoncepcyjnych, a także penicylin i kortykosterydów. Niedobór cynku może być przyczyną ślepoty nocnej, opóźnionego gojenia się ran, zaburzeń smaku i węchu, zmniejszonej odporności na zakażenia, zaburzeń w rozwoju narządów płciowych. Zwiększone zapotrzebowanie na cynk występuje przy następujących chorobach: zaburzenia wchłaniania cynku w jelitach, alkoholizm, oparzenia, cukrzyca, zespół Downa, choroby jelit, zakażenia, choroby nerek, wątroby i trzustki, niedokrwistość hemolityczna i inne.Cynk występuje w takich produktach, jak: chude, czerwone mięso, ryby, owoce morza oraz rośliny strączkowe (groch, bób, fasola). W obrocie pozaaptecznym dostępny tylko w postaci doustnych preparatów złożonych witaminowo - mineralnych, ponadto stosowany w postaci tlenku (na skórę i doodbytniczo).

Cu (miedź) - występuje w organizmie we wszystkich tkankach. U niemowląt występuje 3 razy większe stężenie miedzi, niż u dorosłych. Miedź jest antagonistą cynku w organizmie. Niedobory występują rzadko (głównie z uwarunkowań genetycznych) i objawiają się niedokrwistością. Nadmiar miedzi w organizmie także uwarunkowany jest genetycznie i powaoduje kumulowanie się pierwiastka w wątrobie, szkielecie i mózgu. Obecność miedzi w ustroju umożliwia prawidłowe wykorzystanie żelaza, jest niezbędna dla prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego, wzrostu kości i prawidłowego metabolizmu glukozy. Miedź znajduje się w różnych enzymach w organizmie i bierze udział w reakcjach utleniania i redukcji. Zwiększone zapotrzebowanie na miedź występuje przy oparzeniach, długotrwałych biegunkach, chorobach jelit, chorobach nerek, trzustki. Miedź wydalana jest z organizmu przede wszystkim z żółcią. Naturalnym źródłem miedzi jest cielęcina, orzechy, nasiona roślin strączkowych. Miedź w postaci soli stosowanych doustnie dostępna jest w sklepach zielarskich wyłącznie w formie złożonych preparatów witaminowo - mineralnych.

Mn (mangan) - w organizmie bierze udział w metabolizmie glukozy i odgrywa ważną rolę w gospodarce cholesterolem; jest aktywatorem wielu enzymów. Mangan występuje w tkance kostnej, we włosach, a także w niewielkich ilościach we wszystkich komórkach organizmu (w mitochondriach). Nie kumuluje się w organizmie. Źródłem manganu są ogólnie produkty roślinne (mangan bierze udział w fotosyntezie, występuje więc w zielonych częściach roślin). Występuje w postaci preparatów doustnych dostępnych w sklepach zielarskich w formie złożonych preparatów witaminowo -mineralnych.

Cr (chrom) - czynnik tolerancji glukozy (wraz z insuliną bierze udział w metabolizmie glukozy). Niedobór cromu w organizmie może powodować opóźnianie usuwanie glukozy z krwi co w efekcie daje hipergłikemię (nadmiar glukozy we krwi) i glikozurię (wydalanie glukozy z moczem). Niedobory chromu powodują również miażdżycę i zaburzenia neurologiczne. Ze względu na bardzo małe zapotrzebowanie organizmu na chrom, objawy niedoborów występują bardzo rzadko, m. in. u osób o bardzo jednostajnej, nieracjonalnej diecie. Chrom występuje w wielu preparatach mineralnych, witaminowo - mineralnych i odżywkach.

I (jod) - w organizmie występuje w mięśniach, tarczycy, skórze, kościach. Występuje głównie w postaci jodków. Niezbędny dla funkcjonowania hormonów tarczycy -tyroksyny i trójjodotyroniny. Jod wpływa również na funkcjonowanie układu nerwowego i mięśni. Objawami niedoborów jodu jest przerost i niedoczynność tarczycy (wole endemiczne), pocenie się. Obecnie zapotrzebowanie na jod pokrywane jest dzięki jodowaniu soli kuchennej. Jod wydalany jest z organizmu głównie z moczem. Jod w postaci atomowej (roztwory alkoholowe, płyn Lugola) stosowany jest jako środek odkażający, na skórę i błony śluzowe.

F (fluor) - wchodzi w skład układu kostnego, niezbędny do prawidłowego rozwoju i funkcjonowania zębów (szkliwa nazębnego). Niedobory fluoru objawiają się próchnicą zębów, nadmiary - fłuorzycą (plamy na szkliwie). Zwiększone zapotrzebowanie na fluor występuje u dzieci, zwłaszcza na obszarach, na których stężenie fluoru w wodzie pitnej jest zbyt niskie. Zazwyczaj woda pitna zawiera wystarczającą ilość fluoru. Fluor profilaktycznie występuje w pastach do zębów, leczniczo stosowany jest w leczeniu próchnicy w postaci płynów do płukania i płynów stosowanych bezpośrednio na szkliwo (wyłącznie w gabinetach dentystycznych). W sklepach zielarskich fluor występuje wyłącznie w formie złożonych preparatów witaminowo - mineralnych. Pewne ilości fluoru występują w herbacie i liściach brzozy.

Mo (molibden) - antagonista miedzi, gromadzi się w kościach, odgrywa rolę w metabolizmie siarki, jest składnikiem niektórych enzymów. Nadmiar molibdenu powoduje niewydolność nerek, spadek filtracji kłębuszkowej; niedobory tego pierwiastka w organizmie powodują powstawanie próchnicy zębów, powodują także podniesienie stężenia mocznika we krwi. W sklepach zielarskich molibden występuje wyłącznie w formie złożonych preparatów witaminowo - mineralnych. Źródłem molibdenu są rośliny strączkowe, produkty mączne, warzywa liściaste i mleko. Co (kobalt) - w organizmie występuje w postaci cyjanokobalaminy (witaminy B12 ), występuje głównie w nerkach, wątrobie, kościach. Źródła, objawy niedoboru podobne, jak w przypadku witaminy B]2.

Ułtramikroelementy:

Se (selen) - wchodzi w skład 20 enzymów pełniących funkcje utleniające. Występuje w wodach słodkich, glebach W niektórych regionach świata występuje w małych ilościach i tam częściej mogą występować objawy niedoborów. Niedobory selenu uzależnione są od obecności witaminy E i mogą prowadzić do zaburzeń tworzenia paznokci, osłabienia mięśni, a nawet do zaburzeń pracy wątroby i trzustki, zwyrodnienia mięśnia sercowego, zaburzeń płodności. Selen zapobiega trwałemu utlenieniu hemoglobiny i generalnie wraz z witaminą E wykazuje działanie przeciwutleniające. Selen występuje w wielu doustnych, złożonych preparatach mineralnych i witaminowo - mineralnych, ale należy pamiętać, że niewielka jest różnica między dawką leczniczą a toksyczną tego pierwiastka.

Komentarze  

# eveline 2010-10-03 10:47
yy melko !! pomieszanie z poplataniem xdd :o :-x
Odpowiedz
# ♥karolinka ♥ 2010-11-11 11:14
super :D :-x :roll:
Odpowiedz

Dodaj komentarz

Kod antyspamowy
Odśwież

Oczyszczanie organizmu enzymami Bołotowa

 

oczyszczanie organizmu i leczenie raka według Huldy Clark

 

Katalog częstotliwości pasożytów wg Rife Clark i innych

 

Leczenie raka według Lebiediewa

Birdenbire esen ruzgarlar gibi sikisme siteleri yer yer gezinirken en ve en sahane porno sitesi arasinda bir cozum pornolar siteside karsimiza cikadurdu. Baslangic olarak tek yeni bir efsane porno izle sitesinden yana deneyimi porno adresi ile sonuc verdik.