Christine Bengel opracowała uporządkowaną systematykę. Prezentuje moc zaklętą w liczbach, ich związek z życiem i losem człowieka. Autorka przypomina historię numerologii, uczy, jak wykorzystywać potencjał liczb, czyniąc je swoimi sojusznikami. A sposób, w jaki podaje nam swoje nauki jest tak delikatny i subtelny, że będziesz mile zaskoczony rezultatem swoich poszukiwań numerologicznych.

 

  Bramy naszej podświadomości może otworzyć przede wszystkim intuicja - kobieca intuicja. Christine Bengel posiada tę intuicję — już przy pierwszej rozmowie z liczb, prostej daty albo numeru wyraża istotę każdego człowieka. I właśnie o tym jest ta książka — o indywidualnym podejściu do liczb, wynikającym niemal z macierzyńskiej ostrożności i miłości jednostki.

 

  Liczby to istoty z własnymi rysami charakteru, które manifestują się w każdym spotkaniu z pojedynczymi osobami i losami.

 

  To co doskonałe, nie mogło mieć początku -   Friedrich Nietzsche

  Poetyckie słowa Nietschego niezaprzeczalnie dotyczą świata liczb. Ślady nauki o liczbach, jak daleko możemy sięgnąć, zaczynają się przy Pitagorasie. Naturalnie, także przedtem liczebniki były już w użyciu, przecież zawsze te pojęcia służyły do określenia liczby przedmiotów, rzeczy. Dopiero pitagorejczycy odkryli czystą liczbę i zauważyli jej istotę.

  Istota liczby jest niezmienna - trójka pozostanie na zawsze trójką, choćby nie wiadomo co się działo - ona jest wieczna. Z tego punktu widzenia wyrosła nauka o liczbach, która się rozwijała jako arytmetyka: jedynie ona, matematyczna nauka o liczbach, przeżyła złość oczyszczenia chrześcijańskich ludzi kościoła i występuje w szkole jako niezbyt lubiana ocena umiejętności liczenia. Objaśnianie liczb jest porównywane z czarami.

  Obecnie można zaobserwować we wszystkich obszarach nauki i we wszystkich dziedzinach życia silny przełom. Co przez stulecia było wypierane, w najlepszym razie wyśmiewane i w najgorszym razie prześladowane, ukazuje się z siłą nowego dnia i powstaje w nowej formie. Ten zasiew jest przez uczonych postrzegany jak szarlataneria i występuje tymczasem jeszcze na uboczu tradycyjnych szkół... przecież zawsze tak było: Kopernik pisał swoje dzieło skrycie w wieżycy, Galileusz nie mógł opublikować swojej wiedzy, De-scartes ukrywał się po wsiach i istnieje jeszcze więcej przykładów strachu przed osądem ludzi.

  Numerologia dziś znowu należy do dobra wiedzy. Przecież szukanie potwierdzenia w zapomnianej literaturze nie doprowadziłoby nas dalej. Nietsche zaczyna swoją pieśń słowami: „Człowiecze! Co mówi głębia północy? Spałem, spałem - obudziłem się z głębokiego snu: - świat jest głęboki i głębszy niż myślał dzień ..." -zmierzch, mrok, świt pochodzi z nocy, z głębi naszej podświadomości, z chronionych katakumb naszej podświadomości. Bramy naszej podświadomości może otworzyć przede wszystkim intuicja, niezepsuta, jest to kobieca intuicja.

  Christine Bengel posiada tę intuicję. U niektórych klientów mogło narodzić się zdziwienie, kiedy Christine przy pierwszej rozmowie z nimi, z liczb, prostej daty albo numeru wyrażała istotę tego człowieka. Swoją pracę z numerologią nie zaczynała od studiowania nauk teorii, raczej wynikało to z macierzyńskiej ostrożności i miłości jednosdd. Ona dostrzega, jak niegdyś pitagorejczycy, liczby jako mówiące jednostki, jak istotę z własnymi rysami charakteru, które manifestują się w tym spotkaniu z pojedynczymi istotami i losami. Chroni i obserwuje poszczególne przypadki jak hodowca kwiatów swoje kwiaty, który w ciągu długoletniej praktyki potrafi rozpoznać każdą roślinę i nazwać ją, mimo że występują gatunki z powtarzającymi się cechami. Christine Bengel opracowała przybliżoną, uporządkowaną systematykę i prezentuje to tutaj w książce.

  Zebrane w numerologicznej praktyce doświadczenia przypominają poruszane przez wiatr liście: ruch poruszającego się liścia można skrupulatnie obserwować i opisywać, podczas gdy sam wiatr tymczasem pozostaje nieuchwytny. I przecież jest on rzeczywisty. To ten sam wiatr, który porusza zachodnie nauki, przede wszystkim matematykę i kosmologię, muzykę i filozofię, południowy wiatr z antycznego świata: duch Pitagorasa. Unika się samego sposobu naszego spojrzenia już od dawna, tak jak wiatru, samego przez jego skutek. Nie mamy na poparcie tego żadnych pism i tak zwanych cytatów. Jednak autorka powołuje się na Pitagorasa i jego naukę, czyni to zawsze z głębokim szacunkiem i ostrożnością. Ujmuje ona delikat
nie i subtelnie tę przewiewność, ulotność i umiejscawia wszystko w duchu poruszającego się wiatru.

  Ten, kto szuka prawdy o sobie i swoim życiu, musi naturalnie sam udać się w tę drogę i próbować na konkretnych, wcześniej już stosowanych przykładach. Kto jednak zdecyduje się na te śmiałe działanie, zostanie mile zaskoczony rezultatem.

  Jelass Baumann, doktor nauk matematycznych