Mikroodżywianie - klucz do zdrowia

Wszyscy chcielibyśmy odżywiać się prawidłowo, ale gubimy się w natłoku informacji i teorii, często wzajemnie sprzecznych, bombardujących nas ze wszystkich stron... Na szczęście trzymamy właśnie w ręku niezbędny i znakomity przewodnik po całym tym galimatiasie. Doktor Alain Triaire zgromadził w toku swojej 30-letniej praktyki niezliczone dowody potwierdzające zasadnicze znaczenie diety w rozwoju nie tylko tak oczywistych problemów zdrowotnych, jak otyłość, cukrzyca typu 2 czy podwyższony poziom cholesterolu, lecz także licznych chorób o charakterze zwyrodnieniowym, włącznie z miażdżycą tętnic i nowotworami. Błędy w odżywianiu mszczą się na nas w dwojaki sposób: po pierwsze przez obciążanie organizmu; po drugie przez niedobór składników niezbędnych dla zdrowia - należą do nich witaminy, minerały, wielonienasycone kwasy tłuszczowe i sporo innych substancji, których nasz organizm nie potrafi wytworzyć samodzielnie, a których potrzebuje do różnych procesów życiowych       i zachowania wewnętrznej równowagi. Po przeprowadzeniu dokładnego, indywidualnego bilansu lekarskiego warto zadbać o odpowiednią podaż tych składników przez celowy, świadomy dobór pokarmów, a w razie potrzeby również suplementów odżywczych. Na tym właśnie polega mikroodżywianie: dziedzina, w której podstawy wtajemnicza nas niniejsza książka, jednocześnie popularnonaukowa i poradnikowa. Jej lektura stanie się zatem źródłem podwójnej satysfakcji, poznawczej i praktycznej, a co najważniejsze, da nam także niezbędny oręż do walki z zagrożeniami zdrowia. Mikroodżywianie jest bowiem kluczem do sprawności układu immunologicznego, a więc obrony przed chorobami - i to nie tylko zakaźnymi.
DOKTOR ALAIN TRIAIRE jest lekarzem traktującym istotę ludzką jak niepodzielną całość, zarówno pod względem jej fizjologii, jak i relacji z ekosystemem.
PROFESOR JEAN MARIE PELT prezes Europejskiego Instytutu Ekologii, jest farmaceutą, botanikiem i ekologiem.

 

  Słynne powiedzenie: „Niech pokarm będzie twoim lekiem" przypisuje się Hipokratesowi, ojcu medycyny, niemniej już na długo przed nim mędrcy starożytnych Indii i Chin uważali odżywianie za fundament zdrowia. Nie do pomyślenia było zlecać jakąkolwiek kurację, pomijając porady dietetyczne, o których my, ludzie Zachodu, oszołomieni niewyobrażalnymi postępami nauki, zapomnieliśmy na całe dwa stulecia - aby powrócić do nich na dobre dopiero pod koniec XX wieku. Powrót ten dokonał się, prawdę mówiąc, nieco „od tyłu", gdyż jego motorem było odkrycie związku między pewnymi chorobami a specyficznymi substancjami obecnymi w pokarmach lub też ich brakiem. Substancjom tym nadano nazwę witamin, ustalając jednocześnie podstawowy fakt, że ludzki organizm potrzebuje ich do życia, ale nie potrafi wytwarzać samodzielnie. Dopiero wtedy stało się jasne, dlaczego marynarze w czasach wielkich odkryć geograficznych, miesiącami pozbawieni warzyw i owoców na swoich żaglowcach, masowo chorowali i umierali na szkorbut, czyli awitaminozę C. Witaminy przez kilka dekad zajmowały główne miejsce w masowej wyobraźni - właśnie aż do końca XX wieku, kiedy to dołączyły do nich inne mikroskładniki odżywcze: minerały, błonnik, przeciwutleniacze, kwasy omega-3 i wiele innych. Dzisiaj na każdym kanale telewizyjnym i w niemal każdym popularnym magazynie mnożą się reklamy wysławiające
zalety tych czy innych pokarmów i ich składników. Niestety, przekazy tego rodzaju są znacznie liczniejsze niż rzetelne artykuły na ten temat i często dyktowane bardziej interesem producentów niż rzeczywistymi korzyściami dla zdrowia. Tak czy inaczej jedno jest pewne: późno, bo późno, ale doceniliśmy wielkiego Hipokratesa i za jego przykładem lecznicze właściwości pokarmów.

  W książce doktora Alaina Triaire'a czytelnik znajdzie wyczerpujący i bardzo dobrze udokumentowany wykład na temat odżywiania. Część pierwsza zawiera prezentację pokarmów spożywanych przez istoty wszystkożerne, do których się zaliczamy, oraz ich ocenę i omówienie wartości odżywczej. Nie ulega wątpliwości, że właśnie zdolność sięgania po bardzo różnorodne pokarmy umożliwiła gatunkowi ludzkiemu nie tylko przetrwanie, lecz także adaptację do zmiennych warunków praktycznie każdego środowiska, a więc ekspansję i rozwój. Jeśli przypatrzymy się biednemu misiowi koala, skazanemu na eukaliptus, albo pandzie „uzależnionej" od bambusa, tym bardziej doceni-my ten wielki atut i przywilej dany nam przez naturę.

  Autor nie waha się zapuszczać w arkana biochemii, by przybliżyć nam budowę pewnych zasadniczych dla życia związków. Ale uwaga - robi to w sposób tak umiejętny i przystępny, że nikt, nawet zagorzały humanista, któremu nauki przyrodnicze są całkowicie obce, nie musi obawiać się nadmiernych trudów lektury. Przeciwnie, jestem wręcz pewien, że zafascynują go niezwykłe zjawiska, o których traktuje ta książka: utrzymanie równowagi środowiska wewnętrznego mimo stale zmieniających się warunków zewnętrznych, „bariery celne", mówiąc językiem autora, strzegące tej równowagi, czyli błona śluzowa jelit odpowiedzialna za wchłanianie substancji pokarmowych do krwio-biegu i błona komórkowa każdej z miliardów komórek ludzkiego organizmu, regulująca przepływ różnych związków w obu kierunkach, potrzebnych do wewnątrz, a zbędnych na zewnątrz. Doktor Triaire wyjaśnia różnicę między makroskładnikami (węglowodanami, tłuszczami i białkami) a mikroskładnikami odżywczymi, kładąc nacisk na ogromne znaczenie tych ostatnich, wręcz decydujące o jakości naszej diety. To właśnie one są w stanie powstrzymać degenerację naszych komórek i tkanek dzięki neutralizowaniu wolnych rodników - niebezpiecznych „odpadów" przemian metabolicznych - a tym samym zapobiec licznym chorobom i spowolnić nieuchronny proces starzenia się. W osobnym rozdziale autor omawia patologie związane z odżywianiem, a zwłaszcza bezpośrednie lub pośrednie następstwa niedoboru bezcennych mikroskładników odżywczych - liczniejsze, niż mogłoby się wydawać, gdyż zalicza do nich raka, choroby sercowo-naczyniowe, cukrzycę, nie wspominając o coraz powszechniejszych alergiach pokarmowych.

  Książkę zamykają ciekawe i zgodne z najnowszym stanem wiedzy rozważania na temat zachowań żywieniowych i tego, co autor nazywa osobistą optymalizacją mikrood-żywiania. W koncepcji tej chodzi o indywidualny dobór diety, dostosowanej do specyficznych potrzeb każdego ludzkiego organizmu, optymalnej z punktu widzenia zachowania równowagi jego środowiska wewnętrznego. Jest to podejście niezwykle twórcze, nowatorskie, ze wszech miar godne uznania.

  Ja sam wiele się nauczyłem, czytając tę książkę, którą uważam za prawdziwe vademecum odżywiania - i jak zauważam z radością, nie jestem w tym odosobniony. Dzieło doktora Triaire'a cieszy się bowiem nieustającym czy wręcz rosnącym zainteresowaniem czytelników i niewątpliwie zainspiruje wielu z nich do praktycznego wykorzystania koncepcji autora w celu poprawy czy zachowania zdrowia dzięki właściwie dobranej diecie.

  Autor posługuje się piórem wprawnie i ze swadą, nie stroni od humoru i potrafi omawiać fundamentalne zagadnienia życia w sposób klarowny i przystępny, a przy tym wolny od uproszczeń. Popularyzacja wiedzy w jego wyko naniu nie ma nic wspólnego z trywializacją. Z całego serca życzę mu zasłużonego sukcesu u jak najszerszego grona czytelników i jestem pewien, że jego naprawdę piękna książka spodoba im się tak samo jak mnie.