Osoby cierpiące na schorzenia wątroby często podejrzewa się o nadmierne spożywanie alkoholu. Dawniej rzeczywiście prawie zawsze to się zgadzało, szczególnie w przypadku marskości wątroby. Także dziś nadużywanie alkoholu ma podstawowy wpływ na rozwój chorób wątroby; w zastraszającym tempie rośnie liczba osób uzależnionych od alkoholu - dotyczy to również kobiet, młodzieży, a nawet dzieci.

Obecnie jednak nie można każdej osobie z dolegliwościami wątroby przypisywać nadmiernego spożywania alkoholu i twierdzić, że sama jest sobie winna. Coraz częściej na choroby wątroby cierpią osoby, które spożywają alkohol w umiarkowanych ilościach lub nie spożywają go wcale. Dziś nagminnie przyczyną takich chorób jest długotrwałe zażywanie leków chemicznych, które podawane są nieraz bez specjalistycznej kontroli przez lata, a nawet całe dziesięciolecia. Szczególnie niesławną rolę odgrywają tu dostępne bez recepty środki przeciwbólowe, których bezkrytycznie nadużywa się od wielu lat. Recepta lekarska także nie chroni przed nadużywaniem leków, bo wciąż jeszcze jest wielu lekarzy, którzy spiesznie sięgają po bloczek receptowy, by przepisać syntetyczne środki uspokajające lub inne leki chemiczne przynoszące wątpliwe korzyści. Wątroba jako „centrala odtruwania" musi przetworzyć wszystkie te chemikalia i wskutek tego jest przeciążona.Do tego dochodzi wszechobecne zanieczyszczenie naszego środowiska licznymi szkodliwymi substancjami chemicznymi, które wdychamy i wchłaniamy wraz z jedzeniem. Wśród nich jest wiele takich, które dla wątroby są silnie trujące. Co prawda w niskiej jednorazowej dawce nie szkodzą temu organowi, ale gdy stale oddziałują i gromadzą się w organizmie, trzeba się liczyć z uszkodzeniem wątroby. Jeśli weźmie się to pod uwagę, nie dziwi już, że obecnie w samych Niemczech 7-8 min osób cierpi na przewlekłe uszkodzenie wątroby. Ze względu na to, że zazwyczaj choroby te dają początkowo tylko nieznaczne objawy, często zaprzepaszcza się możliwość podjęcia w stosownym czasie skutecznej terapii. Gdy wreszcie rozpozna się uszkodzenie wątroby, okazuje się ono w części przypadków nieuleczalne i po wieloletniej przewlekłej chorobie kończy się śmiercią. W ostatnim czasie wzrosła także częstość występowania chorób układu pęcherzyka żółciowego. Również i w tym przypadku pewną rolę może odgrywaćnadużywanie alkoholu i leków. Główną przyczyną jest jednak w wielu przypadkach typowa dla naszej cywilizacji, niewłaściwa dieta. Nie udało się dotychczas jeszcze dokładnie określić, jak silny wpływ mają czynniki psychiczne. Wydaje się jednak, że rzeczywiście istnieje związek między cholerycznym temperamentem (grec. chole = żółć) i schorzeniami pęcherzyka żółciowego, tak jak przypuszczali lekarze już w starożytności.

Ścisłe zazwyczaj związki schorzeń układu wątroby i pęcherzyka żółciowego z nieprawidłowymi zachowaniami sprawiają, że pacjent nie powinien polegać jedynie na pomocy oferowanej mu przez medycynę. Musi być gotowy do zmiany przyzwyczajeń wywołujących chorobę. Tylko wtedy można całkowicie i bez nawrotów wyleczyć schorzenia wątroby i pęcherzyka żółciowego. Medycyna akademicka zaniedbuje terapię holistyczną (całościową). Zazwyczaj ogranicza się do leków i pewnych zaleceń dietetycznych. W nagłych przypadkach usuwa się pęcherzyk żółciowy, a nawet przeszczepia wątrobę. Za konieczne zmiany nieprawidłowego sposobu życia i żywienia w szerszym sensie medycyny holistycznej odpowiedzialny jest sam pacjent. Niniejsza książka ma służyć ugruntowaniu tego przekonania. Jednocześnie pokazuje ona możliwości zwalczenia choroby za pomocą naturalnych metod leczniczych. Oczywiście, przyrodolecznictwo nie jest w stanie zdziałać cudów, ale wątroba jest narządem obdarzonym zdumiewającą zdolnością regeneracji. Wspierając ją środkami przyrodoleczniczymi, udaje się w części przypadków powstrzymać lub wyleczyć nawet marskość wątroby, którą medycyna akademicka uważa za nieuleczalną.