Proces tworzenia się tkanki kostnej zwykle kończy się między 30. a 35. rokiem życia. Następnie przez kilka lat istnieje stan równowagi, po czym rozpoczyna się stopniowy zanik masy kostnej. W osteoporozie, na którą cierpią miliony ludzi, proces ten przebiega inaczej. Kości ulegają przedwczesnemu oraz nadmiernemu odwapnieniu i zanikowi, co wywołuje przykre dolegliwości i zagraża poważnymi komplikacjami zdrowotnymi. Na chorobę znacznie częściej zapadają kobiety niż mężczyźni. Książka zwięźle i rzeczowo prezentuje przyczyny choroby, sposoby zapobiegania jej oraz różnorodne metody lecznicze, które umożliwiają złagodzenie dolegliwości, a nawet częściową regenerację tkanki kostnej. Działania zapobiegawcze, głównie w postaci zdrowego odżywiania i odpowiedniej aktywności fizycznej, powinny rozpoczynać się już w dzieciństwie. Konsekwentna profilaktyka pomoże ustrzec się przed osteoporozą.

U człowieka okres tworzenia i rozwoju nowej tkanki kostnej dobiega końca między 30. a 35. rokiem życia. Następnie przez jakiś czas procesy przyrostu masy kostnej i usuwania starej kości pozostają w równowadze, aż w końcu zaczynają przeważać te drugie. U zdrowych osób do 75. roku życia masa kości zmniejsza się o 30-35%. Jest to zjawisko naturalne i na ogół nie towarzyszą mu odczuwalne dolegliwości.
Zupełnie inaczej proces ten przebiega w osteoporozie, na którą cierpi bardzo wiele osób. Dochodzi wówczas do przedwczesnego i nadmiernego odwapnienia kości, co przysparza przykrych dolegliwości i zagraża poważnymi komplikacjami, a w efekcie postępującym zniedołężnieniem. Z powodu wzrastającej współcześnie średniej długości życia konsekwencje osteoporozy dają o sobie znać u coraz większej liczby ludzi.
Powody przedwczesnej i przyspieszonej demineralizacjikości nie są jeszcze ostatecznie wyjaśnione. Ponieważ osteoporoza dotyka przede wszystkim kobiety po wystąpieniu klimakterium, uważa się, że istotną rolę odgrywa tu niedobór estrogenów. Ale nie u każdej kobiety po menopauzie następuje przyspieszony ubytek masy kostnej, więc to wyjaśnienie nie jest wystarczające.
Wśród innych możliwych przyczyn prowadzących do osteoporozy wymienia się niedobór wapnia w pożywieniu i brak aktywności fizycznej. Rozwojowi choroby sprzyja ponadto nadużywanie alkoholu i (lub) nikotyny - obie używki wpływają negatywnie na metabolizm wapnia.
Już w dzieciństwie i wieku młodzieńczym może powstać podłoże późniejszego odwapnienia kości - wtedy gdy szybko rosnący organizm otrzymuje w diecie zbyt mało wapnia i (albo) wapń nie jest prawidłowo wbudowywany w kość z powodu zbyt małej aktywności fizycznej. Kiedy rozpoczyna się, związany ze starzeniem się organizmu, naturalny ubytek tkanki kostnej, wyjściowa ilość substancji kostnej jest już relatywnie mniejsza. Szkielet może stać się kruchy i łamliwy.
Ale osteoporoza wcale nie musi towarzyszyć ludziom w podeszłym wieku. Jej rozwój może zostać powstrzymany na dłuższy czas, można nawet w ogóle uniknąć choroby. Wprawdzie działania zapobiegawcze, głównie w postaci zdrowego odżywiania i odpowiedniej aktywności fizycznej, powinny rozpoczynać się już w dzieciństwie i być konsekwentnie prowadzone przez całe życie, to jednak nigdy nie jest za późno, żeby je podjąć. Przestrzeganie pełnowartościowej diety i zapewnianie organizmowi dostatecznej ilości ruchu są bardzo ważne również w leczeniu osteoporozy. Bez spełnienia tych podstawowych warunków żadne zabiegi terapeutyczne nie będą wystarczająco skuteczne.
Głównym celem tego poradnika jest prezentacja metod zapobiegania chorobie i samopomocy. Nie mogą one zastąpić specjalistycznego leczenia, ale stanowią bardzo ważne jego uzupełnienie.