Sekrety biorytmów (Jerzy Sikora)

Sekretna Siła Spełniania Pragnień (Deepak Chopra)Sekrety Medycyny Wschodniej (Sainjargal Byambasuren-Fedorowska Michał Fedorowski)

Powiększ zdjęcie	Sekrety biorytmów (Jerzy Sikora)
	Cena: 35.00 PLN
	Zadaj pytanie o produkt Ilość:
	Dr Jerzy A. Sikora ur. 1930 r. w Cieszynie zajmuje się od dawna badaniem wpływu biorytmów na stan organizmów żywych. W oparciu o własne badania, obserwacje i światową literaturę przedmiotu napisał oraz wydał szereg broszur i książek, które dotychczas rozeszły się w ilości ponad 70 000 egzemplarzy. W związku z tym bywa nazywany ojcem biorytmiki polskiej. Jako niepoprawny optymista jest przekonany, że z kłód rzucanych pod nogi przez życie można budować stopnie do sukcesu. Do książki dołączono płytę Audio-CD z Treningiem autogennym. Program komputerowy do sporządzania wydruku rocznego biodiagramu jest dostępny gratisowo na stronach internetowych Wydawnictwa KOS. Fragment książki Uwagi na wstępie Biorytmika nie ma nic wspólnego z wróżbami. Jesteśmy częścią przyrody, i to częścią twórczą, potrafimy sterować licznymi procesami natury i wykorzystywać jej prawidłowości. O tym, że znajomość biorytmów może zapewnić powodzenie, zdrowie, sukcesy oraz możliwość zapobiegania nieszczęśliwym wypadkom, przekonanych jest ogrom ludzi. Wątpliwości mają tylko ci, dla których prawidłowości dostrzegane w przyrodzie wiążą się ściśle z budową ich umysłów, ze strukturami pojęciowymi oraz systemem wartościowania. Ludzie ci, mający wybiórczy stosunek do wiedzy, odrzucają wszelką wiedzę opartą na prawdopodobieństwie, twierdząc, że przyjmować należy tylko to, co jest doskonale wiadome, co do czego nie ma żadnych wątpliwości. Nie dostrzegają, że dla dobra ludzkości trzeba bezustannie przesuwać granice poznania, stąd nauka przechodzi przez niepewne odpowiedzi do kolejnych, coraz subtelniejszych pytań, wnikających głębiej w istotę przyrody. Ich arogancja polega na traktowaniu - jako całkowicie pewnej - wiedzy częściowej, która może zostać wzbogacona w przyszłości. Fakt, iż może istnieć również wiedza intuicyjna, czyli świadomość równie prawdziwa i godna zaufania, nie spotyka u nich uznania. Choćby to, że dobry lekarz często wie intuicyjnie lepiej niż na podstawie podręczników, ponieważ ~ jak to ujął prof. Jan Szczepański - chwyta ów swoisty rytm prawidłowości jeszcze w żadnym podręczniku nieopisany. Intuicja jest nieraz lepsza od intelektu - dostrzega niemiecki polityk F- J- Strauss. Różnica między teorią a praktyką jest mianowicie taka, że w teorii wszystko wiadomo, lecz nie wszystko funkcjonuje, zaś w praktyce wszystko funkcjonuje i nikt do końca nie wie dlaczego. Świat tonąc w wiedzy, cierpi na pragnienie mądrości. Wiedza opiera się na uporządkowanym zbieraniu poznanych faktów, jednakże nie zawsze mądrze interpretowanych. Dla fizyków hipoteza, że wszystkie łabędzie są białe, raz na zawsze upadnie z chwilą odkrycia pierwszego czarnego łabędzia. Czytelnicy zapewne zauważyli już w życiu, że odmiennie jest w medycynie akademickiej; tutaj istnieje tendencja do przeoczenia „czarnego łabędzia", a często nawet do jego uporczywego negowania połączonego z próbami ośmieszenia odkrywcy. Zdaniem prof. J. Szczepańskiego bierze się to stąd, że uczeni i technicy są skłonni traktować te elementy, których nie umieją zoperacjonalizować i kwantyfikować, jako nieistniejące. Podobnie ma się sprawa z mądrym wykorzystaniem wiedzy o biorytmach, mimo rozlicznych jednoznacznych dowodów. Efekt jest taki, że media często bulwersują wstrząsającymi wiadomościami o - brzemiennym w skutkach, wielokrotnie kończącym się przedwczesnym zgonem chorego - błędzie lekarskim, którego w większości przypadków można było uniknąć, gdyby zwracano uwagę na wpływ stanu biorytmów w procesie leczenia i to tak w odniesieniu do pacjenta, jak i personelu medycznego (por. przykłady s. 93 i 103). Noblista sir Alexander Fleming - odkrywca penicyliny - wskazywał: Nie należy odrzucać rzeczy nieprawdopodobnych! Stąd następujące rozdziały przybliżą zainteresowanym zasadniczą rolę biorytmicznego falowania w każdej istocie ludzkiej. Praktycznie nie ma dziedziny życia, żadnej działalności, żadnej czynności i żadnego zaniechania, które nie byłoby pod wpływem biorytmicznych przypływów i odpływów - w pozytywnym czy negatywnym sensie. Ta naprzemienna gra sił oddziaływuje ujemnie na wszystkie bez wyjątku jednostki, obojętnie jakiego by były wieku, płci, zawodu lub stopnia inteligencji; różna jest tylko ich wielkość falowania, jako że ludzkość stanowi mieszaninę różnorodnych charakterów, wrodzonych usposobień, typów oraz konstytucji ciała. Dlatego nikt nie powinien pochopnie odrzucać prawdziwości biorytmiki i sądzić, że go nie dotyczy, ponieważ - posiadając szczęśliwe predyspozycje - uważa, iż niczego takiego nie odczuwa. Niechaj raczej sprawdzi tę prawidłowość wśród otaczających go osób oraz przytoczonych dalej przypadków. Nauka o biorytmach w ciągu dziesiątków lat zwycięsko przeszła bowiem próbę czasu, zajmuje się nią wielu naukowców, utorowała sobie drogę do szeregu uczelni wyższych w rozmaitych krajach. W roku 1977 w Atlancie (USA) powstało międzynarodowe stowarzyszenie zajmujące się badaniami biorytmów (International Biorhythm Research Association). Wiedza o biorytmach fascynuje, skoro, drogi Czytelniku, wziąłeś do ręki niniejszą książkę z zamiarem poznania i wykorzystania własnych biorytmów. Widać i Ty należysz do ludzi, którzy nie potrafią pogodzić się z bezcelowym i bezplanowym upływem życia; na bierne oczekiwanie lepszych czasów, zamiast stworzyć je sobie samemu. Szczęście bowiem tylko w nielicznych przypadkach bywa dziełem ślepego losu - osiąga je ten, kto pozna dokładnie swoje możliwości, kto pamięta, że najbardziej przyjacielską dłoń znajdzie zawsze na końcu własnej ręki. Celem niniejszej książki jest szerzenie pomocnej wiedzy. Jeżeli Czytelnicy zechcą użyć narzędzi, jakie ona daje, wówczas mogą się przyzwyczaić do dawania życiu interesujących wyzwań i czerpaniu z niego przyjemności, także erotycznych, łatwego pokonywania negatywnego stresu oraz znalezienia optymalnej drogi podniesienia wydajności zarówno fizycznej, jak i umysłowej. Na świecie jest tak, że tylko ten, kto gardzi przyziemnością, potrafi ambitnie wytrwać w zdobywaniu szczytów. Niestety, wielu osobników jest już w pełni usatysfakcjonowanych, jeśli wdrapią się na szczyt „kreciego kopca". Sekrety biorytmów Spis treści UWAGI NA WSTĘPIE 9 CZĘŚCI RODZAJE ISTOTNYCH BIORYTMÓW 13 Zasadnicze biorytmy okołomiesięczne 14 Wyże, niże i dni kryzysowe 18 Stosowanie zasad biorytmiki w świecie 29 Biorytmika w szkole 30 Biorytm sprawności fizycznej 31 Biorytm sprawności psychicznej 33 Biorytm sprawności intelektualnej 34 Znajomość stanu biorytmów zapewnia pomyślność 36 O biorytmie subtelności 38 Bioperiodyka wtórna (sekundarna) 39 Biorytmy w życiu zwierząt 41 Biorytmy okołodobowe 44 „Skowronki" i „sowy" 46 O zapamiętywaniu 48 Biorytm dobowy a pory posiłków 50 Dobowe wahania formy u „skowronków" 51 Rytm dzienny poszczególnych organów 56 Zegar biologiczny 58 Biorytmika snu 62 Biologiczne fazy snu 64 Rady dla cierpiących na bezsenność 65 Uciążliwe momenty w ciągu dnia 67 Cudowny supersen 68 Okołoroczny rytm biologiczny 70 Lupercalia - obecne Walentynki 72 iorytmika okołomiesięczna pań 74 Zakłócenia cyklu miesięcznego 75 Zespół napięcia przedmiesiączkowego 77 Wpływ pigułki na z.n.p. i PMDD 82 Biorytmy sprawności a menstruacja 82 CZĘŚĆ II BIORYTMIKA W DZIAŁANIU 85 Co to jest biodiagram? 86 Oznaczenia zawarte w biodiagramie 90 Plusy 90 Minusy 91 Iksy 92 Zera 93 Dni kryzysowe 95 Interpretacja stanu biorytmów 97 Powinowactwo biorytmiczne 104 Wykorzystanie wiedzy o biorytmach 109 O pozytywnym wizerunku samego siebie 112 Medytacja, stan alfa, trening autogenny 122 Medytacja, która uzdrawia 124 CZĘŚĆ m BIORYTMIKA PRAKTYCZNA 133 Sporządzanie biodiagramu rocznego 134 Obliczanie biorytmów wtórnych 138 Ustalanie biopowinowactwa partnerów 139 Tabele biopowinowactwa 140 RYSUNKI OBJAŚNIAJĄCE Rys. 1. Schemat poglądowy przebiegu biorytmów Rys. 2. Oznaczenia biodiagramu komputerowego Rys. 3. Wykres biorytmiki okotodobowej „skowronków" 46 Rys. 4. Wykres rytmu snu „skowronków" 63 Rys. 5. Wykres rytmu snu „sów" 64 Rys. 6. Schemat dnia zerowego Rys. 7. Dobowy wykres ilości narodzin procentowo 136 BIBLIOGRAFIA (wybrana) 143
	Ilość: