Kontynuacja książki Moje leczenie wodą. Nieco szersze ujęcie tematu. Autor nie tylko pisze o wodolecznictwie. W pracy tej szeroko poruszane są  aspekty ziołolecznictwa, właściwego odżywiania. Opisanych jest wiele chorób oraz zastosowanych prostych środków leczniczych.

Światowy bestseller. Niemiecki ksiądz Sebastian Kneipp, w 1855 roku został kapelanem klasztoru w Wörishofen w Bawarii i tam leczył chorych zalecając im hartowanie ciała przez polewanie zimną wodą, chodzenie boso po mokrej trawie, brodzenie w zimnej wodzie, chodzenie po świeżym śniegu. Zalecał ruch na świeżym powietrzu, stosowanie ziół, pożywienie bogate w jarzyny  i owoce, a ubogie w mięso. Kneipp negował wartość medycyny oficjalnej. Odnosił spektakularne sukcesy w leczeniu swoich pacjentów, a leczył wszystkich niezależnie od pochodzenia społecznego i stanu majątkowego. Przepełniony duchem chrześcijańskiej solidarności nikomu nie odmawiał pomocy, co więcej za swoje usługi nie pobierał  żadnych opłat. Metoda Kneippa stała się bardzo popularna. Jego książka doczekała się w Niemczech ponad 150 wydań, a jej ogólny nakład przekroczył tam dwa miliony egzemplarzy.

Patrząc na życie i działanie ludzi, wiedzę, jak największa ich część pracuje z natężeniem na stanowisku przeznaczonem im od Boga, trudzi się, aby sobie i swoim zdobyć środki potrzebne do utrzymania życia, i w istocie zdobywa sobie chleb w czoła pocie. Przyjście człowieka na świat, jego pielgrzymka ziemska, i opuszczenie świata, pouczają mię znowu, że człowiek nieśmiertelnego ducha, w cudownie zbudowanem przechowuje naczyniu, ale to naczynie niestety bardzo jest ułomnem. Rozliczne ducha i ciała cierpienia, utrudniają człowiekowi dopełnienia obowiązków jego powołania, i „ciężkie jarzmo gniecie dzieci Adama od dnia wyjścia ich z łona matki, aż do dnia, kiedy znowu wrócą do ziemi, która matką wszystkich jest.