www.igya.pl

Czy modne otręby powinny stanowić dla nas źródło błonnika?

Czym jest błonnik? Jest to składniki pokarmu roślinnego, który praktycznie nie jest trawiony w żołądku ani w przewodzie pokarmowym i nie stanowi dla nas źródła energii, ani składników odżywczych, lecz stanowi dobrą pożywkę dla rozwoju pożytecznej mikroflory, usuwaj z organizmu toksyny i szkodliwy cholesterol, poprawia pracę trzustki i nasila produkcję żółci. Przy nadciśnieniu sprzyjaj zniżeniu ciśnienia tętniczego. Bez błonnika pokarm o wiele gorzej przesuwa się w przewodzie pokarmowym. Błonnik zatrzymuje wodę, zapobiegając tym samym powstawaniu kamieni kałowych. Bez niego ścianki żołądka nie rozciągają się i nie następuje uczucie zaspokojenia głodu, przez co jemy więcej i tyjemy.

12.01 PLN

Dodaj do koszyka x5

Brak błonnika może sprowokować raka jelita grubego i innych odcinków jelit. Istnieją dane donoszące, że śmiertelność w wyniku nowotworów złośliwych jest 3 razy wyższa wśród ludzi spożywających mało błonnika, niż wśród tych, którzy jedzą go wystarczające ilości.

Jeśli człowiek ma już swoje lata, zbędne kilogramy, skłonności do zaparć i hemoroidów, cierpi na cukrzycę lub nadciśnienie, to powinien spożywać jak najwięcej produktów zawierających błonnik. Są one nieodzowne do profilaktyki kamicy żółciowej, ponieważ pęczniejąc w jelitach, pochłaniają i powodują wydalanie produktów przemiany materii w tym amoniak i pigmenty żółciowe. Dodatkowo skutkuje to korzystnym obniżeniem ilości mocznika we krwi. Dokładne przeżuwanie surowych owoców bogatych w grube włókna pokarmowe sprzyja bardziej rytmicznej perystaltyce pęcherzyka żółciowego i właściwemu wydzielaniu żółci. Błonnik jest konieczny również w diecie osób żyjących w niesprzyjających warunkach ekologicznych, ponieważ wspomaga wydalanie toksyn.

Zaletą produktów zawierających dużą ilość błonnika jest również to, że występują w nich inne pożyteczne substancje, witaminy i mikroelementy – mowa o owocach, warzywach, zbożach, roślinach bobowatych. Dodatkowo produkty te z reguły są niskokaloryczne. Dla porównania: 100g chleba żytniego to 214 kkal, a 100g bakłażana, to 24 kkal, kabaczka – 23, świeżego ogórka – 12, rzodkiewki – 28.

Wiele błonnika zawierają otręby pszenne, jabłka, czarna porzeczka, morele, gruszki, kapusta, kabaczki, ogórki, marchew, zielony groszek, rzepa, rzodkiewka, jagody. Błonnik występuje wyłącznie w pokarmie roślinnym. Pożywienie pochodzenia zwierzęcego błonnika nie zawiera.

Modne otręby

W zależności od rodzaju przetwarzanego ziarna otręby mogą być pszenne, żytnie, jęczmienne, ryżowe, gryczane i inne.

Otręby pszenne i żytnie są podstawowymi źródłami błonnika pokarmowego, lecz ich nadmierne spożycie może zaburzyć równowagę mineralną w organizmie. Otręby pszenne są przeciwwskazane przy celiakii (nadwrażliwość na białka zawarte w zbożach), przy owrzodzeniu jelita grubego, przy ostrych i przewlekłych chorobach żołądka i jelit, przy patologii układu wątrobowo-żółciowego i trzustki, oraz przy hemoroidach. Dorosły człowiek w ciągu doby może spożyć 20-25g błonnika. Otręby pszenne w połowie składają się z błonnika. Poza nim zawierają 28-30% hemicelulozy, około 10% celulozy, 3% ligniny i 2% pektyny, a także cenne substancje odżywcze: białka roślinne, skrobię, witaminy z grupy B, witaminę E, substancje mineralne – wapń, fosfor, magnez, sód, potas i cynk.

Problem jednak polega na tym, że wcale nie są przyswajane przez organizm, jeśli są spożywane oddzielnie, z jogurtem, dżemem lub twarogiem. Oczywiście można przyswoić substancje mineralne, lecz jedynie przy pomocy namaczania, a następnie gotowania i zaparzania wywaru. Niestety takiego sposobu zastosowania otrębów nie znajdziesz na opakowaniu. Otręby jako produkt obróbki ziarna narażone są na zarażenie rozkruszkiem mącznym, który może wywołać chorobę dróg żółciowych. W procesie obróbki ziarna do otrębów trafia wiele mikroorganizmów i grzybów pleśniowych, które je psują. Otręby mają krótki okres przydatności – najwyżej miesiąc. Dlatego przed spożyciem koniecznie należy je sparzyć. Lecz podczas parzenia produkt ten traci szereg zdrowotnych właściwości, a przede wszystkim wszystkie witaminy. Naturalna postać otrębów jest dość gruba co znacznie zmniejsza aktywność powierzchniową błonnika i przyswajalność zawartych w nich substancji odżywczych. Nie posiadamy enzymów do ich strawienia. Właśnie dlatego w całości wydalamy je z kałem. Grube części otrębów mogą znacznie uszkodzić śluzówkę przewodu pokarmowego działając nie tylko jak miotła, lecz również jak papier ścierny.

rozkruszek mączny

Zwyczaj codziennego mielenia w młynku do kawy i zaparzania wrzątkiem nadaje się nie dla każdego. Poza tym nie wiadomo czy ziarno, z którego pochodzą otręby nie było potraktowane herbicydami. Zwykłe otręby są niezbyt wygodne w spożyciu. Klinicyści zauważają również, że otręby są mało estetyczne i charakteryzują się nieprzyjemnym smakiem. Oto co w artykule zatytułowanym „Otręby jako najbardziej szkodliwy składnik chleba” napisał wybitny lekarz Paweł Matwiejewicz Kuriennow: „Otręby nie są trawione i nie stanowią elementu pokarmu, wywołując u człowieka swędzenie jelita grubego, a często nawet samego odbytu. Otręby drapią i nacinają jelito grube wywołując silny ból. Proszę moich czytelników aby nigdy nie kupowali chleba z otrębami.”

Warto zatem zastanowić się, czy ulegać modzie na jedzenie otrębów.